Fakkeldrager

Menno Jong

Elke maand staat een Fakkeldrager centraal. Dit zijn inwoners die al jaren het culturele vuurtje doorgeven in de gemeente Hardenberg. Mensen die maken, inspireren, organiseren of anderen meenemen in cultuur, vaak zonder daar veel woorden aan te geven. In het jubileumjaar nodigen we deze fakkeldragers uit om hun verhaal te delen in beeld en woord.

Vrouw met gitaar in de hand, leunend tegen een rode klassieke auto, in een gitaarwinkel.

Kleur geven aan

wat je voelt

Menno Jong over maken, proberen en het creatieve vuurtje doorgeven


Mijn naam is Menno Jong en onder de naam M. Jong Artworkz maak ik kunst die je niet alleen ziet, maar ook voelt. Muurschilderingen, graffiti, street art, workshops: voor mij draait het allemaal om hetzelfde. Iets maken dat blijft hangen. Iets dat een plek kleur geeft, een verhaal vertelt of iemand in beweging zet.



Creativiteit zat er bij Menno al jong in. Tekenen deed hij altijd al. Op school groeide de liefde voor letters, vormen en graffiti. Eerst op papier, later in ontwerpen voor tatoeages. Toch duurde het even voordat hij ontdekte dat daar ook echt zijn weg lag. “Iemand zei ooit tegen mij: jij moet eens gaan schilderen.” Dat deed hij. Gewoon proberen. Zonder opleiding, zonder vaste route, zonder groot plan. Helemaal autodidact. Wat begon met kleine abstracte schilderijen, groeide langzaam uit tot iets groters. Letterlijk ook. Eerst kwamen er opdrachten voor doeken, daarna volgden de muren. Een eerste legale graffiti-project met een kolibrie bleek een kantelpunt. Niet veel later kwamen de aanvragen voor muurschilderingen vanzelf binnen. Sindsdien is Menno steeds meer verschoven van doek naar muur.


Kleurrijk, vrij en vol verhalen
Zijn stijl noemt hij zelf flexibel. Hij maakt veel in opdracht en vindt het juist mooi om iets te creëren waar een ander zich echt in herkent. Wat zijn werk verbindt, is kleur. Veel kleur. En vaak ook een boodschap. Menno wil niet alleen iets moois maken, maar ook iets meegeven. Een muurschildering mag volgens hem best iets vertellen. Over een wijk. Over geschiedenis. Over respect. Over samenleven.


Dat zie je ook terug in zijn workshops, waarin niet prestatie maar plezier voorop staat. Menno werkt met kinderen, jongeren en groepen die soms wat extra aandacht nodig hebben. Juist daar maakt hij verschil. Rustig, zonder druk en met oog voor wie misschien niet als eerste zijn hand opsteekt. Hij laat zien dat creativiteit niet perfect hoeft te zijn. Dat je fouten mag maken. Dat proberen soms belangrijker is dan meteen kunnen.



Als kunst iets in beweging zet
Wat Menno bijzonder maakt als maker, is dat hij verder kijkt dan alleen het eindresultaat. Natuurlijk wil hij dat een muur mooier wordt. Maar nog liever ziet hij dat mensen er iets door gaan voelen. Dat een plein vrolijker wordt. Dat kinderen trots zijn op wat ze hebben gemaakt. Dat twee deelnemers aan een workshop ineens vriendinnen worden, simpelweg omdat ze samen iets durfden te maken.


Als fakkeldrager past hij daar precies bij. Iemand die niet alleen zelf maakt, maar ook anderen aansteekt. Die kunst dichtbij brengt. Op school, in de wijk, op straat. Niet ingewikkeld, niet afstandelijk, maar gewoon: met aandacht, enthousiasme en een spuitbus vol ideeën.


En misschien is dat wel precies wat cultuur nodig heeft. Mensen zoals Menno. Mensen die laten zien dat kunst niet ver weg hoeft te zijn. Soms begint het gewoon met kleur op een muur — en met iemand die zegt: probeer het maar. Zoals Cultuurkoepel Vechtdal het zelf omschrijft, zijn fakkeldragers mensen die al jaren het culturele vuurtje doorgeven in Hardenberg. Menno is daar een kleurrijk voorbeeld van.